gramatyka
komentarzy 10

Artikle i pikle

Pewnego dnia w samolocie do Paryża pan Zbyszek odezwał się za moimi plecami do swojego kolegi: Wiesz, Józek, francuski jest bardzo prosty. Wystarczy do każdego słowa dodać „le”: „le kotlet”, „le bagietka”… I wszystko gra. Podsłuchiwałem tę rozmowę z wielkim zainteresowaniem i podziwiałem nieświadomość Zbyszka i Józka.

Francuski jest prosty, ale nie aż tak. Już na pierwszych lekcjach  napotykamy rodzajniki, które potrafią skutecznie zniechęcić do dalszej nauki. Niektórzy cwaniacy specjalnie unikają rodzajników w swoich wypowiedziach, licząc, że przejdą niezauważeni. Niestety, choć nie tak spektakularne jak subjonctif, stanowią one trzon języka francuskiego.

Dlatego właśnie zapraszam Was na kolejny odcinek moich filmowych lekcji. Żeby było przyjemniej, spotykamy się tym razem na pikniku – wśród pieczywa, pikli i rodzajników. Obejrzyjcie lekcję i pobierzcie zestaw zadań, który specjalnie dla Was przygotowałem.

Smacznego i miłej nauki!

dopobrania

 

10 Comments

  1. Leon says

    W zdaniu (zad 2.3) „J’aime bien le chocolat et les bonbons.” czemu jest „le” i „les”?
    „Ja lubię czekoladę i cukierki” ogólnie czekoladę a nie jakąś konkretną np wedel czy lind to nie powinno być „j’aime bien un chocolat…”?
    Pozdrawiam
    Leon

    Polubione przez 1 osoba

    • Cieszę się, że o to pytasz. Przy czasownikach „mocnych”, wyrażających nasze preferencje: „aimer” „détester”, „préférer” używamy rodzajników określonych. Właśnie „ogólnie” wyrażane jest przez le / la / les. Tak jak „(ogólnie) życie jest fajne” – la vie est sympa 😊 Pozdrowienia! 👍🏻

      Lubię to

  2. Natalia says

    Jaki Ty masz piękny akcent, zazdroszczę 😉 Ja jakbym tylko podliczyła sam zeszły tydzień to usłyszałam z 3 razy pytanie czy jestem Rosjanką lub o dziwo – Włoszką 😉

    Polubione przez 1 osoba

  3. Paulina says

    Drogi Jacku!
    Niezmiernie się ucieszyłam, kiedy zobaczyłam, że zrobisz lekcję o artiklach 🙂
    Często vyło dla mnie niejasne dlaczego raz „le” raz „un”. Bardzo prosto i logicznie przedstawiłeś temat, jestem naprawdę wdzięczna 🙂 Ale mam pytanie: w jednej ze swoich książek do francuskiego napotkałam zdania: „c’est le garçon dont elle est jalouse” ale już „c’est un fait dont je suis sûre” Kiedy powiemy „c’est le fait dont je suis sûre”, zmienimy znaczenie zdania?
    I jeszcze jedno pytanie: jeśli w pierwszym zdaniu powiedziałabym jeune garçon, zmieniłabym rodzajnik na nieokreślony? C’est un jeune garçon dont elle est jalouse? Dlaczego tak to działa?

    Mam nadzieję, że nie zagmatwałam za bardzo kwestii, bo mam skłonności do komplikowania prostych spraw 😉

    Z góry dziękuję Ci za odpowiedź

    Lubię to

    • Coucou Paulina! Dzięki za miłe słowa i ciekawe zapytanie. 🙂
      Jeśli chodzi o przywołane przez Ciebie przykłady to:
      – „c’est le garçon dont je suis jalouse” – chodzi tutaj o tego konkretnego chłopaka. Jeśli chciałabyś dodać niuans, że to nie jest jedyny facet, o którego jesteś zazdrosna wtedy użyłabyś „un” Natomiast jeśli dodasz przymiotnik to nadal zasada „jedynego faceta” by obowiązywała -> czyli „c’est le jeune garçon dont je suis jalouse” – w sensie „to ten młody chłopak/młodzieniec, o którego jestem zazdrosna”. „Jeune” i „garçon” stają się tutaj całością.
      -„c’est un fait dont je suis sûre” – w tym przypadku jesteś pewna wielu faktów, a ten jest tylko jednym z nich. Jeżeli zmienisz rodzajnik na określony, wtedy podkreślisz to, że jest to „ten fakt, którego jesteś pewna”, a „innych faktów już niekoniecznie…” Ogólnie mówi się „to fakt” „c’est un fait”, bo świar jest pełen faktów, a Wittgenstein powiedziałby, że „świat jest faktem”. 🙂
      Mam nadzieję, że w miarę jasno to wytłumaczyłem. Rodzajniki pokazują nasze nastawienie do rzeczywistości i ich użycie naprawdę zależy od tego, co chcemy powiedzieć 🙂
      Pozdrawiam!
      Jacek

      Lubię to

    • To stara forma połączenia przyimka „en” i rodzajnika „les”. Oznacza to samo co „dans les” lub „en matière de”. Dzisiaj używa się tego zazwyczaj w dyskursie akademickim mówiąc o np. licencjacie z zakresu literatury „licence ès lettres”. Wymawiamy to tak jak piszemy [es]. 😊

      Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s